Francisco Sutil Barbosa

 

Francisco Juan Sutil Barbosa (Pontevedra 1971), Pintor e restaurador de arte. 

Trazo groso, pulso firme, tres cores básicas na súa paleta e catro elementos máxicos ós que entregarse nunha comunión atábica para plasmar dende o máis fondo da alma, cos ollos puros dun artista ceibe de complexos e modas a paisaxe e a natureza desta nosa terra nai.

A obra de Sutil retrotáenos ás oríxes, somérxenos no seo materno da terra, fainos flotar no líquido amiótico da choiva, do mar e dos ríos. Cóspenos sen adornos a beleza que nos rodea e que tantas veces nos negamos. Afúndenos na cromática da súa obra lémbrandonos de onde vimos e a onde pertencemos.

Fiel á técnica e á máis nobre tradición paisaxística, Sutil convértese nun radical provocador fronte a un enfermo mundo artístico no que toda creación que carece do obrigado tufo a “ falsa innovación”, vangarda ou pretendida orixinalidade, non é valorada nin merecedora de espazo, divulgación ou recoñecemento.

En definitiva, un verdadeiro pintor nun estúpido mundo sobrante de falsos artístas.

Por Rafael Quintía

 

 

ACTIVIDADE ARTÍSTICA

1992:- Inicia estudos na facultade de Belas Artes de Pontevedra.

1998: -Obra subhastada na galería de arte “ANSORENA”. Madrid.

1999: -Exposición no Liceo Marítimo de Bouzas. Vigo.

2000: -Exposición no Museo Manuel Torres. Marín.

-Exposición na galería “ARCANA”. Vilagarcía.

-Exposición no Museo Diocesano da Catedral de Tui.

-Exposición poético-pictórica titulada “TERRAS RARAS” xunto ó poeta Carlos Solla no Club Náutico de Vigo.

-Exposición no centro de arte-tapería o “Masón”.

2001: -Mención da exposición “TERRAS RARAS” e mostra da pintura “ A pedra do equilibrio” no libro-homenaxe a Inés Canosa “ MULLER DE DOCE SAL”.

-Obra no poemario de Carlos Solla “TERRAS RARAS”. Fundación cultural Arte Tripharia. Colección Roibén.

2002: -CERDEDO, DÚAS VISIÓNS. Presentación do libro “Cerdedo. Inventario Xeral exposición poético-pictórica

-LUZ E PAISAXE. Exposición no Hotel Justo. Sanxenxo. Pontevedra

-Exposición na cervexería FEIRA VELLA Pontevedra

2003:-Exposición Hotel Justo. Sanxenxo. Pontevedra

-Exposición na cervexería Feira Vella de Pontevedra

2004- Luz e paisaxe. Castelo de Soutomaior. Deputación de Pontevedra

NADIR. Camiño de Compostela. Xunta de Galicia.

Expoñer en Pontevedra

“As dificultades que un artista tivo para expoñer nunha cidade como Pontevedra sempre foron grandes, tendo en conta que a cidade só contaba cunha sala de exposicións, a que tiña a Caixa de Pontevedra, agora Caixa Nova, na praza de San. Xosé, sempre e cando o devandito artista contase cunhas doses de paciencia bastante importantes xa que tiña que esperar como mínimo un ano para poder presenta-la súa obra ó público.

Na actualidade a situación semella se-la mesma a pesar de contar cunha facultade de belas artes. Resulta complicado de entender como contando cunha suposta canteira de artistas no seu interior non existe o menor contacto coa cidadania, contacto que resultaría sumamente enriquecedor para ambos.

A sala de exposicións de Caixa Nova apostou polas grandes exposicións de artistas consagradísimos (Sorolla, Lugrís, etc.) que enriquecen notablemente a vida cultural da cidade pero que deixa os artistas non consagrados á marxe desta e impídese deste xeito a súa divulgación e o
intercambio de ideas. Ante esta situación as autoridades pertinentes deberian concienciarse da necesidade de crear espazos públicos onde a actividade cultural desta cidade puidese manifestarse sen ter que acadar grandes cotas de éxito.

Os espazos de divulgación cultural públicos servirian para dota-los artistas de total liberdade (ideolóxica e estética) á hora de expone-la súa obra, e evitaría a selección de artistas por modas e ideoloxías, de xeito que fose só a orde de petición a que prevalecese á hora da concesión da sala, só o público e os críticos serian os encargados de comentar e da-las súas opinións.

Todo artista precisa de lugares onde amosa-lo seu traballo con total liberdade, sen que o xulguen con falsos esnobismos e modas e libre de prexuizos; á fin e ó cabo a arte é unha prolongación das nosas vidas, das nosas ideas e emocións: deixemos que flúan con naturalidade ante os nosos ollos”.

por Francisco Sutil

Advertisements
Published in: on Novembro 15, 2007 at 7:11 pm  Deixar un comentario  

The URI to TrackBack this entry is: https://foldeveleno.wordpress.com/2007/11/15/francisco-sutil-barbosa/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: