Sebas Anxo

Brotáronme

pra navegar na carruaxe da miña pel

mentres viñan ó meu recordo os meus-teus ollos           as palabras “infinita saraiba”

dun poema que me deixaron e que vou lembrando.

de chegar a ferir as maos de dentro.

 Erguidas polos sons das árbores da casa.

Pensando en que tiña unha montaña enriba de pó

dun laranxa que me protexe, que fabriquei.

Brotáronme

non sigo querendo parar á morte.

agora teño tempo

un ambiente propicio para voar.       

Por Sevas Anxo

Advertisements
Published in: on Novembro 15, 2007 at 7:15 pm  Deixar un comentario  

The URI to TrackBack this entry is: https://foldeveleno.wordpress.com/2007/11/15/sebas-anxo/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

%d bloggers like this: